شاطرعباس صبوحی | غزلیات | دقیقه، دقیقه

غمت شود به دل من فزون، دقیقه دقیقه دلم ز هجر شود پر ز خون، دقیقه دقیقه هر آنچه خون به دلم شد ز اشتیاق جمالت شد از دو دیده زارم برون، دقیقه دقیقه هر آن دلی که به دام کمند زلف تو افتد ز غم، فتد به سر او جنون دقیقه دقیقه هلاک می‌شدم از تیر ناز او، به نگاهی اگر لب تو نمی‌شد مصون، دقیقه دقیقه چه فتنه‌ایست به چشم سیاهکار تو، ای مه؟ به یک نظر، کند عالم فسون، دقیقه دقیقه که را شهید نمودی به رهگذار، که ریزد ز تیغ ناز تو پیوسته خون، دقیقه دقیقه ز ضرب تیشه فرهاد و تیر غمزه شیرین هنوز ناله کشد بیستون، دقیقه دقیقه پس از حکایت مجنون ز عشق و از غم لیلی کسی ندیده چو من تاکنون دقیقه دقیقه ز کلک نغز صبوحی شکر ز خامه بریزد ز وصف آن لب یاقوت گون، دقیقه دقیقه