شاش بند
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) (اِمر.)<BR>۱- مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند، حبس البول. <BR>۲- (کن.) نهایت ترس و اضطراب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ) (اِمر.) ۱- مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند، حبس البول. ۲- (کن.) نهایت ترس و اضطراب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاشبند. [ ب َ ] (نف مرکب ) که شاش را ببندد. ◄ (اِ مرکب ) بندآمدگی بول در مثانه و راه خروج نیافتن آن . بیماریی که بسبب آن بول در مثانه بماندو راه بیرون آمدن نیابد. (از فرهنگ نظام ذیل شاشبندشدن ). احتباس بول . حبس البول . حُبسَه اُسرُالبَول .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی