شاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاس . [ شاس س ] (ع ص ) لاغر و ضعیف و خشک . (منتهی الارب ). الناحل الضعیف . (اقرب الموارد).
شاس . [ س ِ ] (فرانسوی، اِ) صندوقی که در آن جسد قدیسان را نگاهدارند.
شاس . (اِخ ) راهی میان مدینه و خیبر. (معجم البلدان ). و رجوع به شأس شود.