شاروبیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاروبیم . (اِ) کروبیان . کروبیم . فرشتگانی هستند که از حضور خدا فرستاده میشوند و دارای دوبال هستند و در عهد عتیق (تورات ) از این فرشتگان یاد شده است . رجوع به قاموس کتاب مقدس ذیل کروب کروبیم و کروبیان شود.
شاروبیم . (اِخ ) میخائیل بک . میخائیل بن شاروبیم بن میخائیل بن شاروبیم (١٢٧٧ - ١٣٣٦) مؤلف الکافی فی تاریخ مصر القدیم و الحدیث که چهار جزء آن در بولاق مصر به چاپ رسیده و جزء پنجم آن به صورت مسوده باقی مانده است . رجوع به معجم المطبوعات شود.