شارل هشتم

شارل هشتم . [ ل ِ هََ ت ُ ] (اِخ ) معروف به مهربان پسرلوئی یازدهم و شارلوت دو ساووا. وی بسال ١٤٧٠م . در قصبه ٔ آمبواز تولد و بسال ١٤٩٨ م . وفات یافت . در سال ١٤٨٣ م . به پادشاهی فرانسه رسید و خواهرش آن قیمومت او را داشت . سلطنت واقعی او از تاریخ تشکیل مجمع نمایندگان روحانیان و اشراف و عوام الناس در سال ١٤٨٤ م . آغازشد. دوک دورلئان و سنیورهای دیگر که از سلطه ٔ آن دوبوژو ناراضی بودند عصیان کردند (و این عصیان به «جنگ جنون آسا» معروف شد). لیکن بسال ١٤٨٨ م . در سن - اوبن - دو کورمیه مغلوب گشتند. بسال ١٤٩١ م . شارل، آن دوبرتانی را که وارث دوک نشین پرثروتی به همین نام (برتانی ) بود به همسری گرفت و آن سرزمین بدین طریق به املاک سلطنتی ملحق گردید. وی دارای روحی خیال پرور بود و منافع عاجل کشور را فدای آمال خود برای تحقق بخشیدن به هوی و هوسهای شاهزادگان فرانسه در قلمرو ناپل ساخت و آن سرزمین را بسال ١٤٩٥ م . بسرعت فتح کرد.لیکن پس از اندک زمانی ناگزیر در برابر قیام و عصیانی که در سراسر ایتالیا بپا شد آنجا را ترک گفت . در بازگشت به فرانسه، برای خود از طریق قصبه ٔ فورنو در ایتالیا با نبردی که نتیجه ٔ آن در ابتدا نامعلوم بود، راهی گشود. سرانجام در قصبه ٔ آمبواز بر اثر عوارض و عواقب ضربه ای که بر سر خویش وارد ساخت درگذشت .