شارل مارتل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شارل مارتل . [ ت ِ ] (اِخ ) عرب وی را قارلة مینامید. (الحلل السندسیه ج ٢ ص ٢٠٥). پسر پین دریستال و جد شارلمانی امپراتور نامی فرانسه است . وی در حدود سال ٦٨٨م . تولد و بسال ٧٤١م . وفات یافت . عنوان وزیر دربار، را که عالیترین مقام در عهد سلطنت سلسله ٔ مروونژین ها بود داشت . سخت سلحشور بود و مدام در ماورای رود رن با اقوام ژرمن و در جنوب گل با اقوام آکی تن و عرب جنگ میکرد. در سال ٧٣٢م . سپاهیان عرب به سرداری عبدالرحمن را در پواتیه منهزم ساخت و با این فتح پیشرفت مسلمانان را که از اسپانی گذشته به کوههای پیرنه رسیده بودند و از آنجا بخاک فرانسه تاخته تا رود رن پیش رفته بودند سد کرد. نتیجه ای که از فتح پواتیه عاید خاندان شارل شد اینکه در انظار، فدائی عیسی و مدافع نصاری قلم رفت وپاپ که همیشه از لمبار بیم داشت سفیری فرستاد و شارل را بیاری خواست و خاندان شارل که مدتها بود در واقع سلطنت میکرد بکمک پاپ رسماً پادشاهی یافت . رجوع به تاریخ تمدن اسلام جرجی زیدان ترجمه ٔ جواهر کلام ج ١ ص ٩٨ و ترجمه ٔ تاریخ قرون وسطی آلبرماله و ژول ایزاک چ ٢ ص ١٠٤ و ١٠٥ و ١١٥ و تاریخ اسلام دکتر فیاض شود.