شارل ششم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شارل ششم . [ ل ِ ش ِش ُ ] (اِخ ) پسر دوم لئوپولد اول و پدر ماری ترز وی بسال ١٦٨٥ م . تولد و به سال ١٧٤٠ م . وفات یافت و ازسال ١٧١١ م . تا سال ١٧٤٠ م .امپراطور آلمان به شمار می رفت . پس از جنگهای مختلف با فرانسه و با ترکان که کمابیش از آنها پیروز بیرون آمد اروپا را به قبول ترتیباتی تحت عنوان «ضامن اجرای عملی » که وصول ماری ترز را به مقام سلطنت اتریش تضمین می کرد وادار ساخت .
شارل ششم . [ ل ِ ش ِ ش ُ ] (اِخ ) معروف به شارل محبوب پسر شارل پنجم معروف به شارل دانا و ژان دوبوربون است . وی بسال ١٣٦٨م . در شهر پاریس تولد و بسال ١٤٢٢م . وفات یافت .در سال ١٣٨٠م . پادشاه فرانسه شد، ابتدا زیر قیمومت اعمام خود سلطنت کرد. آنان اندوخته ٔ بیت المال را حیف و میل کردند و با وضع مالیاتهای جدید عصیان «گرزداران » را برانگیختند. چون بپادشاهی رسید فلامانها را در رُزبک به نبرد فراخواند و اندکی پس از آن مشاوران سابق پدرش را که به مردان قصیر القامه معروف بودند جانشین اعمال خویش ساخت و حسن اداره ٔ ایشان موجب گشت که شاه را به لقب محبوب ملقب سازند. این حکومت خردمندانه دیری نپایید. شارل ششم هنگام لشکرکشی بر ضد دوک دوبرتانی در جنگل مان گرفتار جنون گردید و قلمرو سلطنتش بر اثر رقابت هواداران دوک دو بورگونی موسوم به بورگینیون ها و طرفداران دوک دورلئان معروف به آرمانیاک ها پاره پاره و دچار هرج و مرج شد. در این زمان زمام حکومت در دست همسر شارل ششم، ایزابو دوباویر بود که بموجب پیمان تروی در سال ١٤٢٠م . کشور را به انگلیسیها تسلیم کرد.