شاربة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاربة. [ رِ ب َ ] (ع ص ) تأنیث شارب . آشامنده . ج، شاربات و شوارب . (اقرب الموارد).
شاربة. [ رِ ب َ ] (ع اِ) گروهی که بر کناره ٔ جوی سکونت دارند و منسوب به آنندکه آب از وی خورند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).