شاذمانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاذمانی . (ص نسبی ) منسوب است به شاذمانه . رجوع به شاذمانه شود.
شاذمانی . (اِخ ) عبیداﷲبن ابی احمد عاصم بن محمد الشاذمانی الحنیفی مکنی به ابوسعد. وی از ابوالحسن علی بن الحسن الداودی حدیث شنیده است . و ابوالقاسم هبةاﷲبن عبدالوارث الشیرازی از او روایت کرده . او پس از سال ٤٨٠ هَ . ق . درگذشت . (انساب سمعانی ).