شاذ کونی

شاذ کونی . [ ذَ ] (اِخ ) سلیمان بن داود الشاذکونی . حامدبن محمودبن عیسی ابومحمد الثقفی از وی روایت کرده است . (اخبار اصفهان ج ١ ص ٢٩٣). و رجوع به شادکونی ابوایوب سلیمان بن داودبن بشربن زیاد البصری شود.

شاذکونی . [ ذَ ] (اِخ ) حافظ، مکنی به ابوالایوب ... و این نسبت به شاذکونه است از آن جهت که پدرش جامه های شاذکونه میفروخت . (منتهی الارب ). و رجوع به شاذکونه و شاذکونی ابوبکربن مردویة الحافظ الاصبهانی الشادکونی شود.

شاذکونی . [ ذَ ] (ص نسبی ) نسبت است به شاذکونه . شادگونه فروش . رجوع به شادکونی شود.