شادیچه

(چَ) (اِمر.) لحاف.<br>

(چَ) (اِمر.) لحاف.

شادیچه . [ چ َ / چ ِ ](اِ مرکب ) بالاپوش باشد و آن را به زبان تازی لحاف گویند. (فرهنگ جهانگیری ). بالاپوش و لحاف را گویند. (برهان قاطع). و بعضی گفته اند جبه ٔ پنبه آکنده و جامه ٔسطبر کار یمن است . (انجمن آرای ناصری ) : چو بالش از همه کس بر سر آیم ار باشد دمی بزیرم شادیچه چون نهالیچه . پوربهای جامی (از فرهنگ جهانگیری ). تا گل از شادیچه ٔ رومی برون آمد به باغ زندوافش همچو اسقف زندخوان آمد پدید. سراج سکزی (از انجمن آرای ناصری ).