شادیانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ یا نَ)<BR>۱- (اِمر.) آن چه از روی شادی باشد.<BR>۲- (ص.) شاد.<BR>۳- (اِ.) عیش، طرب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نِ یا نَ) ۱- (اِمر.) آن چه از روی شادی باشد. ۲- (ص.) شاد. ۳- (اِ.) عیش، طرب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادیانه .[ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) ساز و دهل که به شادی فتح یاعروسی زنند. (قید) بشادی، از روی شادی : موشکان طبل شادیانه زدند. عبید زاکانی . شادیانه ٔ فتح به نام تیمورشاه به نوازش درآوردند. (تاریخ گلستانه ). در ورود به قلعه، شادیانه ٔ فتح نواختند. (تاریخ گلستانه ). ◄ مژدگانی . (آنندراج ). آنچه به فقرا و زیردستان برای عروسی یا خریدن خانه و هر چیز نو دهند. نوداران . داستاران . شیرینی . (یادداشت مؤلف ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه