شادی آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادی آباد. (اِخ ) موضعی است در تبریز و مولد قطران شاعر معروف قرن پنجم هجری است : خدمت تو هم بشهر اندر کنم بر جای غم گرچه ایزد جان من در شادی آباد آفرید. قطران . (از تاریخ ادبیات در ایران، تألیف صفا ج ٢ ص ٤٢١).
شادی آباد. (اِخ ) ظاهراً محله ای بوده است به غزنین گویا طرب آباد دهلی به تقلید از آن به این نام خوانده شده است . رجوع به سفرنامه ٔ ابن بطوطه حاشیه ٔ ص ٤٣٢ و تاریخ بیهقی چ فیاض حاشیه ٔ ص ٧ شود : و همه فقها و اعیان و عامه آنجا رفتند به تهنیت وفوج فوج مطربان شهر و بوقیان شادی آباد به جمله با سازها به خدمت آنجا آمدند. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٧).