شابرآبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شابرآبادی . [ ب َ ] (اِخ ) ابوالقاسم علی بن ابی النصر احمدبن ابی عبداﷲ عبدالرحمان بن ابی اللیث محمدبن احمد الشابر آبادی از رؤسا و مقدمان قریه شابرآباد و شیخ نیکوکار پاکدامنی بود. از ادیب ابومحمد کامکاربن عبدالرزاق سماع کرد. وی بسال پانصدوسی و اندی در قونیه درگذشت . (انساب سمعانی ).