سیه‌بخت

سیه بخت . [ ی َه ْ ب َ ] (ص مرکب ) تیره بخت . بدبخت : بدو گفت سهراب آزادگان سیه بخت گودرز کشوادگان . فردوسی . ز قسمت ازلی چهره ٔ سیه بختان بشست و شوی نگردد سفید این مثل است . حافظ.

تیره‌روز، بی‌طالع، بدبخت سیاه‌بخت، دختر مسن مجرد

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی