سیهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ هَ) (اِمصغ.) دانة کوچک سیاهی که میان گندم و عدس روید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یَ هَ) (اِمصغ.) دانه کوچک سیاهی که میان گندم و عدس روید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیهک . [ س َ هََ ] (ع ص، اِ) خاک که آنرا باد برداشته باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ باد سخت . (آنندراج ): ریح سیهک ؛ باد تند و سخت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).