سیه پستان
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیه پستان . [ ی َه ْ پ ِ ] (ص مرکب ) زنی را گویند که فرزند او نماند و زنی را نیز گویند که هر طفل را که او شیر دهد بمیرد. (برهان ) (آنندراج ) : از خون دل طفلان سرخاب رخ آمیزد این زال سپیدابرو وین مام سیه پستان . خاقانی .
فرهنگ املایی واژه‌دان
واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی