سیه بخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیه بخت . [ ی َه ْ ب َ ] (ص مرکب ) تیره بخت . بدبخت : بدو گفت سهراب آزادگان سیه بخت گودرز کشوادگان . فردوسی . ز قسمت ازلی چهره ٔ سیه بختان بشست و شوی نگردد سفید این مثل است . حافظ.
مترادف و متضاد واژهدان
تیرهروز، بیطالع، بدبخت سیاهبخت، دختر مسن مجرد
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی