سیف فرغانی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | غزل شماره ۲۷

دی یکی گفت، که از عشق خبرها دارد، سر خود گیر که این کار خطرها دارد دگری گفت قدم در نه و اندیشه مکن اندرین بحر که این بحر گهرها دارد ای گرو برده ز خوبان، به جز از شیرینی قصب السبق کمال تو شکرها دارد آنچه از حسن تو دیدم ز کبوتر طوقی‌ست وه که طاوس جمال تو چه پرها دارد آمدم بر در تو تا مگر از صحبت تو چون تو سلطان شوم و صحبت اثرها دارد همه دانند ز درویش و توانگر در شهر کاین گدا از پی دریوزه چه درها دارد گر چه در صف غلامان تو دارم کاری شاخ دولت به جز این میوه ثمرها دارد کیسه پر کرده‌ام از نقد امید و املم بر میان از پی این کیسه کمرها دارد هفت عضوم ز غم عشق تو خون می‌گریند اشک خونین به جز از چشم ممرها دارد از غم اندیشه ندارم که درین کار دلم از پی خون شدن‌ای دوست جگرها دارد گر به تیغم بزنی کشته نگردم که چو شمع گردنم از پی شمشیر تو سرها دارد انده عشق تو امروز در آویخت چو فقر به گدایان که توانگر غم زرها دارد سیف فرغانی اگر مرد بود بنشیند پس هر پرده که در پیش سقرها دارد