سیر گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیر گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) بی نیاز شدن . مستغنی گشتن : دیده از دیدنش نگشتی سیر همچنان کز فرات مستسقی . سعدی . ◄ عاجز شدن : زین نمط بسیار برهان گفت شیر کز جواب آن جبریان گشتند سیر. مولوی . ◄ پر شدن : سیر گشتی سیر گوید نی هنوز اینت آتش اینت تابش اینت سوز. مولوی . ◄ آرام گرفتن . تمایل بچیزی نداشتن : هم از جنگ جستن نگشتیم سیر بجایست شمشیر و چنگال شیر. فردوسی . دو شیر ژیان و دو پیل دلیر نگشتند از جنگ و پیکار سیر. فردوسی .