سیاه دلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیاه دلی . [ دِ ] (حامص مرکب ) قساوت قلب . بدطینتی . بدخواهی . بداندیشی . (ناظم الاطباء) : غلام مردم چشمم که با سیاه دلی هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم . حافظ (دیوان چ قزوینی ص ٢٢٧).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی