سیاه بخت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیاه بخت . [ ب َ ] (ص مرکب ) بدطالع و شوم . (آنندراج ). بدبخت . تیره بخت . ◄ زنی که شوی آنرا دوست ندارد و مطبوع بوی نباشد. (یادداشت بخط مؤلف ).
مترادف و متضاد واژهدان
بدبخت، بیطالع، تیرهبخت، شقی، شوربخت، کوربخت، مفلوک (متضاد: خوشبخت، سعید) دمبخت
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی