فرهنگ لغت

سگالنده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سگالنده . [ س ِ ل َ دَ / دِ ] (نف ) جوینده . خواهان : سپاهی به کردار کوچ بلوچ سگالنده جنگ و برآورده خوچ . فردوسی . ◄ اندیشنده : سگالنده ٔ فال چون قرعه راند ز طالع تواند همی نقش خواند. نظامی . سگالنده ٔ کاردان وقت کار ز دشمن بدشمن شود رستگار. نظامی .

معنی سگالنده | فرهنگ لغت