سگ جان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سگ جان . [ س َ ] (ص مرکب ) سخت جان . سختی کش . (برهان ). بی رحم . سخت دل و سختی کش . (آنندراج ) (رشیدی ) : همه سگ جان و چو سگ ناله کنانند بصبح صبحدم ناله ٔ سگ بین که چه پیدا شنوند. خاقانی . خاقانیا سگ جان شدی کانده کش جانان شدی در عشق سردیوان شدی نامت به دیوان تازه کن . خاقانی . همه کس عاشق دنیا و ما فارغ ز غم ایرا غم معشوق سگ دل هست بر عشاق سگ جانش . خاقانی . عقل سگ جان هوا گرفت چو باز کاین سگ و باز چون شکارگر است . خاقانی . چه سگ جانم که با این دردناکی چو سگ داران دوم خونی و خاکی . نظامی .