سکنجیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکنجیدن . [ س ِ ک َ دَ ] (مص ) سرفه کردن . (برهان ). سرفیدن . (رشیدی ) (آنندراج ). ◄ تراشیدن . (برهان ) (رشیدی ) (آنندراج ). ◄ گزیدن . ◄ آواز به گلو کردن . (رشیدی ) (برهان ) (آنندراج ). ◄ خستن . خراشیدن . مجروح کردن : رخسار ترا ناخن این چرخ سکنجد تا چند لب لعل دلارام سکنجی . ناصرخسرو.