سکت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکت . [ س َ ] (ع مص ) خاموش شدن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). خاموش بودن . (دهار). ◄ فصل کردن میان دو نغمه بدون دم زدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ آرمیدن . ◄ فروشدن . ◄ (ص ) مرد همیشه خاموش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ مردم کم سخن که چون بسخن درآید نیکو گوید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد).