سپیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ) (اِ.) آواز مرغان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ) (اِ.) آواز مرغان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپیل . [ س َ ] (اِ) اسم صوت . طبری «شپل، شوپول » (سوت )، مازندرانی کنونی «شپل » . (حاشیه ٔبرهان قاطع چ معین ). آواز و نوای مرغان را گویند و بعربی صفیر خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ).