سپیدکرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپیدکرده . [ س َ / س ِ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) پوست تنک روی را کنده : بگیرند چلغوزه ٔ پاک کرده ده درمسنگ ... مغز بادام تلخ سپیدکرده و... از هر یکی سه درمسنگ و مغز بادام شیرین سپیدکرده ... (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).