سپیدپوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپیدپوش . [ س َ/ س ِ ] (نف مرکب ) آنکه جامه ٔ سپید پوشد: سپید پوشان ؛ سپید جامگان . مبیضه . پیروان ابن مقنع : وامروز نیستند پشیمان ز فعل بد فعل بد از پدر بتو مانده ست منتسب چون بشنوی که مکه گرفته ست فاطمی بر دلْت ذل ببارد و بر تنْت تاب و تب اَرجو که زود سخت بفوجی سپیدپوش کینه کشد خدای ز فوجی سیه سلب . ناصرخسرو (دیوان چ کتابخانه ٔ طهران ص ٤٣). رجوع به سپیدجامگان شود.