سپیدمی

سپیدمی . [ س َ / س ِ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) جوهر و عرق می است که چون مصعد شود سرخی آن بسپیدی تبدیل می یابد. (آنندراج ) (انجمن آرا) : غم اگرت بِعِرْق و پی، زردمیش حریف نی ریز در آن سپیدمی، اینْت گلاب عنبری . مطلق رازی (از آنندراج و انجمن آرا).