سپهرپای

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سپهرپای . [ س ِ پ ِ ] (ص مرکب ) بلند مرتبه : اسبش سپهرجولان رمحش سپهرسنب بختش سپهرمسند و تختش سپهرپای . سوزنی .