سپهرآفرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپهرآفرین . [ س ِ پ ِف َ ] (نف مرکب ) از صفات خدای تعالی جل شأنه . (ناظم الاطباء). حق سبحانه و تعالی . (آنندراج ) : که دیدیم خود بودنی، هر چه بود سپهرآفرینش نخواهد فزود. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپهرآفرین . [ س ِ پ ِف َ ] (نف مرکب ) از صفات خدای تعالی جل شأنه . (ناظم الاطباء). حق سبحانه و تعالی . (آنندراج ) : که دیدیم خود بودنی، هر چه بود سپهرآفرینش نخواهد فزود. فردوسی .