سُور
/vâže/
واژگان قرآن
فَضُرِبَ بَیْنَهُمْ بِسُور «سُور»، در لغت به معناى دیوارى است که در گذشته براى حفاظت به دور شهرها مى کشیدند، و در فارسى از آن تعبیر به «بارو» مى شود، و در فواصل مختلف نیز برجهایى براى محافظان و نگهبانان داشت، و لذا مجموعاً تعبیر به «برج و بارو» مى کردند.(6)