سولفور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ) [ فر. ] (اِ.) سولفورها نمکهای اسید سولفوریک هستند که در طبیعت فراوان یافت میشوند. اجسامی هستند جامد و بلورین و از اکسیدها گدازپذیرترند. به جز سولفور سدیم و پتاسیم و آمونیم همة سولفور غیرمحلولند. سولفورها انواع گوناگون دارند.<br>