سولفور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ) [ فر. ] (اِ.) سولفورها نمکهای اسید سولفوریک هستند که در طبیعت فراوان یافت میشوند. اجسامی هستند جامد و بلورین و از اکسیدها گدازپذیرترند. به جز سولفور سدیم و پتاسیم و آمونیم همة سولفور غیرمحلولند. سولفورها انواع گوناگون دارند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ) [ فر. ] (اِ.) سولفورها نمکهای اسید سولفوریک هستند که در طبیعت فراوان یافت میشوند. اجسامی هستند جامد و بلورین و از اکسیدها گدازپذیرترند. به جز سولفور سدیم و پتاسیم و آمونیم همه سولفور غیرمحلولند. سولفورها انواع گوناگون دارند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سولفور. (فرانسوی، اِ) سولفورها نمکهای اسید سولفیدریک (SH٢) هستند که در طبیعت فراوان یافت میشوند. مخصوصاً سولفور آهن، مس، سرب و نقره، کانهای این فلزها را تشکیل میدهند. سولفورها اجسامی هستند جامدو بلورین و از اکسیدها گدازپذیرترند. بجز سولفور سدیم، پتاسیم و آمونیم همه ٔ سولفورها نامحلولند. بیشترسولفورها رنگین یا سیاهند و فقط سولفورهای روی، سدیم و پتاسیم سفیدرنگند. سولفورها شامل انواع بسیارند، مانند: سولفور آهن، سولفور قلع، سولفور سرب، سولفورمرکوریک (شنگرف )، سولفور مس . (فرهنگ فارسی معین ).