سوغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) دویدن اسب و شتر در پی هم.<BR>۲- (مص م.) دواندن اسب و ریاضت دادن او جهت شرکت در مسابقه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) دویدن اسب و شتر در پی هم. ۲- (مص م.) دواندن اسب و ریاضت دادن او جهت شرکت در مسابقه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سوغان . [ س َ وَ / سَو ] (ع مص ) سوغ . رجوع به سوغ شود. دواندن اسب و ریاضت دادن او جهت شرکت در مسابقه . و رجوع به سوغان شود.