سوبهار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سوبهار. [ ب َ ] (اِخ ) نام بتخانه ای بوده است حوالی غزنین . با شین هم بنظر آمده و آنرا شابهار نیز گویند. (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) : بیامد به بت خانه ٔ سوبهار یکی خانه دید از خوشی چون بهار. اسدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سوبهار. [ ب َ ] (اِخ ) نام بتخانه ای بوده است حوالی غزنین . با شین هم بنظر آمده و آنرا شابهار نیز گویند. (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) : بیامد به بت خانه ٔ سوبهار یکی خانه دید از خوشی چون بهار. اسدی .