سواکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سواکن . [ س َ ک ِ ] (اِخ ) جزیره ای به خلیج عربستان . (نخبة الدهر دمشقی ).شهر مشهوری است در ساحل بحرالحار که لنگرگاه است برای کشتی هائی که از جده می آیند. (از معجم البلدان ).
سواکن . [ س َک ِ ] (ع اِ) ج ِ ساکنة. به معنی باشندگان . (غیاث ).