سوانح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ نِ) [ ع. ] (اِ.) اتفاقات. جِ سانحه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سَ نِ) [ ع. ] (اِ.) اتفاقات. جِ سانحه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سوانح . [ س َ ن ِ ] (ع اِ) عبارت است از احوالات و رویدادها. مگر اکثر استعمال این لفظ در رویدادهای متوحش و ناپسندیده باشد. ج ِ سانحه . (از غیاث اللغات ). اتفاقات . حوادث . اتفاقات ناگهانی و هر حادثه که ناگهانی روی دهد. رویدادهای متوحش و ناپسندیده . (ناظم الاطباء) : در عوارض حاجات و سوانح مهمات ... (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). و دیگر چون عرصه ٔ ملک ایشان عریض و بسیط شد و سوانح مهمات نازل . (جهانگشای جوینی ).
واژگان فارسی سره واژهدان
رویدادهای بد