سواددار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سواددار. [ س َ ] (نف مرکب ) آنکه دارای سواد باشد. که خواندن و نوشتن داند.
مترادف و متضاد واژهدان
باسواد، تحصیلکرده، ملا (متضاد: امی، بیسواد) پرمعلومات، بامعلومات
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی