سه گانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سه گانه . [ س ِ ن َ /ن ِ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) کنایه از سه جام و پیاله ٔ شراب خوری . (برهان ). سه پیاله ٔ شراب که ثلاثه ٔ غساله گویند. (فرهنگ رشیدی ). ◄ نغمه ٔ سوم و شعبه ٔحجاز. (غیاث اللغات ) . ◄ سه تن . سه تا : و پس ایشان سه پادشاه از حبشه کردند و بعد از این سه گانه هفت تن از پارسایان پادشاهی کردند. (مجمل التواریخ و القصص ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی