سه پایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سه پایه . [ س ِ ی َ/ ی ِ ] (اِ مرکب ) افزاری که دارای سه پایه است و درطباخی استعمال میکنند. (ناظم الاطباء). ◄ چیزی از چوب و جز آن که دارای سه پایه باشد که چیزی بر آن نهند. (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ آلت سیاست که گناهکاران را بدان بسته تازیانه میزدند : مثال داد تا بر آن راه که آن مخاذیل آمده بودند سه پایه ها بزدند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٠). تانزد شاه شب سه پایه ٔ خویش بود ترسان دلش ز سایه ٔ خویش . نظامی .