سه ظلمت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سه ظلمت . [ س ِ ظُ م َ ] (اِ مرکب ) کنایه از تاریکی صلب و تاریکی شکم و تاریکی زهدان مادر است و آنرا سه ظلمات هم میگویند. (برهان ) (غیاث ) : فرش چو خور مهتاب را آراست باب الباب را چون در سه ظلمت آب را انوار یزدان پرورد. خاقانی .