سه ده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سه ده . [ س ِ دِ ] (اِخ ) از بلوکات ناحیه ٔگلپایگان عده ٔ قرای آن سه و جمعیت آن در حدود ٣٦٠٠ تن است . مرکز آن قودجان . حد شمالی پشت کوه شرقی عربستان (خوزستان )، جنوبی خوانسار و غربی که فریدن است . مساحت آن ده فرسخ است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ).
سهده .[ س َ دَ ] (ع ص، اِ) قابل اعتماد از سخن و جز آن . یقال : مارایت منه سهدة؛ ای امر اعتمد علیه من کلام او خبر. ◄ (اِمص ) بیداردلی . (منتهی الارب ).