سه اسبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سه اسبه . [ س ِ اَ ب َ / ب ِ ] (ص نسبی مرکب ) کنایه از تعجیل و شتاب . و کسی که در کارها تعجیل و شتاب کند و سبب آن آن است که چون شخصی خواهد که بتعجیل و زود بجایی رود سه اسب همراه میبرد تا هر کدام که مانده شوددیگری را سوار شود. (برهان ) (از فرهنگ رشیدی ) (آنندراج ). کنایه از حمال زود رونده . (غیاث ) : بگوش جان تو ناگه حدیث آن نرسید سه اسبه جامه ٔ تو تاختن بر آن آورد. کمال الدین اسماعیل (از شرفنامه ).