سنگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگان . [ ] (اِخ ) دهی است جزء بخش کن شهرستان تهران . دارای ١١٠٦ تن سکنه . آب آن از چشمه سار. محصول آنجا غلات، بنشن، سیب، آلبالو، گردو، قلمستان و میوه جات مختلف . شغل اهالی زراعت . از آثار قدیم بنای مخروبه و امامزاده ای بنام عقیل دارد. اغلب در تهران ساکن هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).
سنگان . [ س َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش رشخوار شهرستان تربت حیدریه است . از طرف خاور بدهستان رشخوار. از شمال و باختر به بخش حومه . از طرف جنوب به بخش قاین از شهرستان بیرجند محدود است . این دهستان از ٤٢آبادی بزرگ و کوچک تشکیل میشود. مجموع نفوس آن در حدود ٧١٢٧ تن است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
سنگان . [ س َ ] (اِخ ) قصبه مرکزی دهستان سنگان بخش رشخوار شهرستان تربت حیدریه . دارای ٥٨٠ تن سکنه . آب آن از قنات و رودخانه . محصول آنجا غلات، پنبه، بادام . آب گرم، کلاته آهو، کوه سنگ و مرشد جزء این قصبه است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).