سندروس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سَ دَ) [ معر - یو. ] (اِ.)<BR>۱- سرو کوهی.<BR>۲- صمغی که از گونهای سرو کوهی استخراج میشود و در طب قدیم مورد استعمال بوده ضمناً از آن در ساختن دانة تسبیح یا گردن بند استفاده میکردهاند، از مخلوط سندروس و روغن بزرک روغنی به نام روغن کمان حاصل میکردهاند که از آن جهت چرب کردن کمانها استفاده میشد؛ حجر السندوس.<BR>۳- تبریزی.<BR>۴- نارون.<br>