سنتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ نَّ) [ ع - فا. ] (ص.)<BR>۱- ویژگی آن چه که ریشه در آداب و رسوم قدیم دارد یا از قدیم رایج بودهاست.<BR>۲- سنت گرا، پیرو سنت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ نَّ) [ ع - فا. ] (ص.) ۱- ویژگی آن چه که ریشه در آداب و رسوم قدیم دارد یا از قدیم رایج بودهاست. ۲- سنت گرا، پیرو سنت.
مترادف و متضاد واژهدان
قدیمی، کهن (متضاد: مدرن، نوین) آئینی عرفی، معمول
فرهنگ طیفی واژهدان
آباء واجدادی، عرفی متداول، رایج، مرسوم محافظهکار، محتاط جاافتاده