سنتروک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنتروک . [ س ِ ] (اِخ ) نسب او محققاً معلوم نیست، ولی ظن قوی این است که برادر اشک ششم مهرداد اول و اشک هفتم فرهاد دوم بوده و اسم سنتروک در عهد قدیم چنین بوده سیناتروکس (فیه گون ) سین تروکس، ولی املای سکه ها به یونانی سان تروکس است . (از ایران باستان ج ٣ ص ٢٢٨٠ و ٢٢٨١).