سنبک

(سُ بُ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- کنار سم ستور.<BR>۲- اول هر چیز.<BR>۳- زمین صعب و کم فایده ؛ ج. سنابک.<br>

(سُ بُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- کنار سم ستور. ۲- اول هر چیز. ۳- زمین صعب و کم فایده ؛ ج. سنابک.

سنبک . [ سُم ْ ب ُ ] (اِ) کشتی کوچک که در رکاب جهاز باشد. (آنندراج ). کشتی کوچک . (ناظم الاطباء) : از دل خویش سنبکی دارم نذر دریا تبرکی دارم . محمدسعید اشرف (از آنندراج ). ◄ (ع اِ) نوعی از دویدن . ◄ پیش سم ستور. ج، سنابک . ◄ کناره ٔ حلیه ٔ شمشیر. ◄ اول باران . ◄ پیش و متقدم از هر چیزی . ◄ آهن سر خود. ◄ زمین درشت کم خیر. ◄ رشته بند برقع. ◄ عهد. روزگار. (منتهی الارب ) (آنندراج ).